چرا جمهوری اسلامی ایران از ورود اروپا به جنگ علیه خود هراس دارد؟
تهدید محسن رضایی و حملۀ سایبری منتسب به سپاه در فرانسه، از تلاش تهران برای بازداشتن دولتهای اروپایی از همراهی با آمریکا و اسرائیل حکایت دارد.

در این شماره
همۀ تحلیلها
بحران اجتماعی فرانسه؛ نشانههای فرسودگی نظام سیاسی
بحران اجتماعی فرانسه چگونه شکاف میان رأی مردم و قدرت سیاسی را آشکار میکند؟

چرا سپاه پاسداران جنگ سایبری را به فرانسه کشاند؟
حمله سایبری به سامانههای برودتی حدود ۷۰۰ مرکز توزیع مواد غذایی در فرانسه، اختلاف تهران و پاریس را وارد مرحله تازهای کرده است. دولت فرانسه در ۹ نوامبر رسماً مسئولیت این عملیات را متوجه جمهوری اسلامی ایران و واحد سایبری «شهید کاوه»، وابسته به سپاه پاسداران، دانست.

بدون نیروی سیاسی جایگزین آمریکا بر جمهوری اسلامی پیروز نخواهد شد
برتری نظامی آمریکا و اسرائیل میتواند جمهوری اسلامی را تضعیف کند، اما بهتنهایی به نتیجۀ سیاسی پایدار نمیانجامد. تا زمانی که نیرویی مستقل و سازمانیافته در ایران شکل نگیرد، حکومت میتواند حتی پس از تحمل خسارتهای سنگین، بقای خود را پیروزی جلوه دهد.

آیا ترامپ در پی جنگی تازه برای تغییر مسیر تاریخ است؟
اگر گفتگوهای واشنگتن و تهران به نتیجه نرسند، دونالد ترامپ با انتخابی تازه روبروست: حمله برای گرفتن امتیاز یا راهبرد تغییر حکومت در ایران.

آیا سرنوشت جمهوری اسلامی به نتیجۀ انتخابات اسرائیل گره خورده است؟
تهران میگوید نتیجۀ انتخابات اسرائیل برایش فرقی نمیکند. اما پیروزی یا شکست بنیامین نتانیاهو، و پس از آن نتیجۀ انتخابات میاندورهای آمریکا، میتواند بر امکان ازسرگیری جنگ اثر بگذارد.

نتانیاهو با کدام نیروی سیاسی می خواهد جمهوری اسلامی را سرنگون کند؟
نتانیاهو از سرنگونی جمهوری اسلامی میگوید؛ اما آیا نیروی سیاسیای هست که بتواند پس از سقوط حکومت، ادارۀ کشور را به دست بگیرد؟

بحران معیشتی نیروهای سرکوب و آسیبپذیری ستون امنیتی رژیم ایران
بحران اقتصادی و کاهش قدرت خرید به صفوف نیروهای نظامی و امنیتی نیز رسیده است. اعتراضات اجتماعی آینده میتوانند توان مالی و انسجام دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی را محک بزنند.

از فرسایش پایگاه اجتماعی حکومت تا مسئلۀ بدیل سیاسی
اقتصاد ایران با گسترش فقر، تورم سنگین و فرسایش طبقۀ متوسط روبرو است. جنگ این بحران را تشدید کرده، اما مسئلۀ اصلی تنها اقتصادی نیست. جمهوری اسلامی باید جامعهای را مهار کند که بخش بزرگی از آن نه فقط از عملکرد حکومت، بلکه از نظم سیاسی، فرهنگی و مذهبی حاکم عبور کرده است. بااینحال، ازدسترفتن حقانیت و پایگاه اجتماعی لزوماً به معنای فروپاشی دستگاه قدرت نیست. پرسش اصلی برای اپوزیسیون، فعالان سیاسی و روشنفکران منتقد این است که چگونه میتوان این گسست اجتماعی را از نارضایتی پراکنده به نیروی سیاسی سازمانیافته و بدیلی معتبر برای آیندۀ ایران تبدیل کرد.

پوتین میانجی تهران و واشنگتن است یا در پی معاملۀ بزرگتری با آمریکا؟
رییس جمهوری روسیه در ملاقات با مسعود پزشکیان گفته است که حاضر است تمام توان خود را برای پایان دادن به جنگ میان تهران و واشنگتن به کار بگیرد. اما آیا مسکو در پی میانجیگری است یا میخواهد از نیاز جمهوری اسلامی به خروج از جنگ در معاملۀ بزرگتری با آمریکا استفاده کند؟

پرسشی که ترامپ از آن میگریزد: با جمهوری اسلامی چه باید کرد؟
تا زمانی که واشنگتن نداند با خود این نظام چه میخواهد بکند، هر پیروزی نظامی میتواند فقط مقدمۀ بحران بعدی باشد.

لحظه تصمیم نزدیک میشود
اهرم تنگه هرمز در حال فرسایش است، فشار بر تهران افزایش مییابد و واشنگتن برای مرحله بعد آماده میشود. پس از سوم نوامبر، انتخاب میان توافق و تشدید رویارویی دشوارتر از همیشه به تعویق خواهد افتاد. اما یک متغیر میتواند همه محاسبات را برهم بزند: جامعه ایران.

فرصتی که ممکن است از دست برود
جنگ جاری میتواند توان جمهوری اسلامی را چنان فرسوده کند که امکان سقوط آن پدید آید. اما همین فشار ممکن است به معاملهای منتهی شود که نگرانی قدرتهای خارجی را برطرف کند و در برابر امتیازهای تهران، بقای حکومت را تضمین…